Wiemy, że w osadach jeziornych akumulują się znaczne ilości węgla organicznego (OC), co przyczynia się do usuwania węgla z krótkookresowego obiegu. W publikacji, której współautorami są Wojciech Tylmann oraz nasz absolwent, Paweł Etmański, staraliśmy się poszerzyć wiedzę na temat naturalnych i antropogenicznych uwarunkowań obiegu węgla w jeziorach niskich szerokości geograficznych, badając osady dwóch jezior kraterowych w środkowym Meksyku. Na podstawie analiz biogeochemicznych i paleoekologicznych 🦴 pokazaliśmy historię akumulacji węgla w tych jeziorach w ostatnich 400 latach, w tym trzy- a nawet siedmiokrotny wzrost tempa pogrzebania OC w ostatnich dziesięcioleciach.
W ciągu ostatnich czterech stuleci głównym czynnikiem sterującym były zmiany w bilansie wodnym i poziomie jezior, co można łączyć z regionalną zmiennością klimatu. Jednak wzrost tempa akumulacji osadów w ciągu ostatnich kilku dekad sugeruje, że ważnym czynnikiem wpływającym na zwiększone pogrzebanie OC jest również wzrastające nasilenie działalności ludzkiej w najbliższym otoczeniu jezior.
Rantala M., Israde-Alcántara I., Safaierad R., Tylmann W., Lepoint G., Francus P., Smol J.P., Meyer-Jacob C., Grooms C., Mattielli N., Metcalfe S., Etmański P., Fagel N., 2025, Anthropogenic increase in organic carbon production and burial in two tropical Mexican crater lakes. Science of The Total Environment 971, 179041. https://doi.org/10.1016/j.scitotenv.2025.179041
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S004896972500676X